Od Arii c.d Matta

Szczerze wierzyłam, że to tylko puste słowa. Nie żałował ani nic i nagle mu się odwidziało? Dziwne, bardzo dziwne i mało prawdopodobne. Przyszła pielęgniarka, dała mi jakieś leki przeciwbólowe i jakiś syrop. W ciągu kilku godzin przyszedł Simon i Emily, ale nie miałam ochoty z nikim rozmawiać, ja tylko chciałam pobyć trochę sama. Nic więcej.
Myślałam o dziecku, było mi strasznie przykro, że niewinna istota tak ucierpiała, chociaż gdy spojrzę na to z innej perspektywy... sama nie chciałabym być dzieckiem z gwałtu i w ogóle.
Może to dziwne, ale ilekroć spoglądałam za drzwi wydawało mi się, że Matt cały czas siedzi na tym samym miejscu i czeka... tylko na co? Przecież nie prosiłam żeby tu siedział, miał iść do domu.
***
Po dwóch tygodniach wypisali mnie ze szpitala, mój tata dalej był w śpiączce. Wszystkie rzeczy miałam już spakowane w sportową torbę, sama też się ubrałam.


Podpisywałam w recepcji jakąś kartę, nagle ktoś zdjął mi z ramienia torbę, był to Simon i Emily.
- Cześć... - powiedziałam.
Powiedzieli mi, że znaleźli to rano Matta ale go wygonili, po tym odwieźli mnie do domu. Sama nie wiedziałam co myśleć o Macie.

Matt?